พอใจแล้วใช่มั้ย!! ที่ลูกเราหลานเราจะตายผ่อนส่งได้ตั้งแต่ยังไม่เกิด

ในยุคที่เข้าใจได้ว่า..เงิน..สำคัญเสมอ
รู้มั้ยว่าพวกเราอยู่ภายใต้ระบบทุนนิยม..ที่สนับสุนนนายทุนให้ร่ำรวยยิ่งๆ ขึ้นไปโดยมีชนชั้นรากหญ้าเป็นฐานของอาชญากรรมทางอ้อมที่ได้รับผลอย่างชัดเจนในเชิง..สุขภาพ..โดยมีภาพลวงตาที่ดูเหมือนว่า..จะยกระดับคุณภาพชีวิตให้พวกเค้าเหล่านั้นดีขึ้น ด้วยหลักประกันต่างๆ ในสังคมที่รัฐนั้นจัดขึ้นอย่างฉาบฉวยในสมัยๆ หนึ่งๆ

แต่มันเป็นเรื่องจริง..รึ!!
ทุกวันนี้ทุกอย่างที่เรายัดเข้าปาก..ล้วนแล้วแต่ถูกบิดเบือนจากความเป็นธรรมชาติของมันไปหมดแล้ว เพราะทุกอย่างต้องสวย ต้องดี มีที่ไหนที่ธรรมชาติจะสวยจะดีได้ถูกใจมนุษย์ แม้แต่มนุษย์เองยังต้องมีการศัลยกรรม เพราะความไม่พอใจในธรรมชาติของตน..

แน่นอนอาหาร ผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ และอื่นๆ อีกมากมายล้วนถูกตัดแต่งลงไปถึงพันธุกรรมเช่นเดียวกัน สวยไม่สวยในส่วนนของภายนอกก็ใช้เคมีแก้ไขกันไปให้เป็นที่พึงพอใจของผู้บริโภค ยิ่งงามเท่าไหร่ยิ่งภัยเยอะเท่านั้น..

มันไม่มีอะไรได้มาโดยไม่เสียอะไรไป ตัวอย่างง่าย ๆ บ้านเรากินข้าวเป็นอาหารหลัก เราได้ข้าวที่สวยงามผลผลิตดีจากเคมีที่เราใช้ เราก็ต้องเสียสุขภาพตั้งแต่เริ่มปลูกกันเลย ไปยันปลายทางคือเอาเข้าปากไปยันผ่านลำไส้ใหญ่ของใครสักคนที่กลืนมันลงไป ยังไม่รวมถึงเสียระบบนิเวศน์ เสียสภาพแวดล้อมโดยธรรมชาติ เสียเงินซ้ำซ้อนโดยใช่เหตุ จาก ดินเสื่อมสภาพเพราะใช้เคมีมากเกินไป ดินพังก็ต้องเอาเคมีอัดเข้าไปเพื่อให้พืชผลโตได้ตามที่ต้องการ ตัวกำจัดศัตรูพืชในธรรมชาติตายจากการใช้สารเคมี ก็ต้องไปซื้อเคมีมาปราบศตรูพืชให้ซ้ำซ้อนขึ้นไปอีก มันเป็นวงจรซ้ำซ้อนที่เราเลี่ยงได้…แต่ทำไมเราไม่ทำ

มีคนตายจากยาฆ่าหญ้า..ไม่รู้กี่รายแล้ว แต่สำหรับประเทศกรุงเทพฯ มันคงดูไกลตัว เพราะประเทศนี้เค้าใช้วิธีตายผ่อนส่งด้วยการหลอกตัวเอง อยู่ในเมืองหลวงและข้าวของอันหรูหรา เสื้อผ้าอาหารที่ดูเหมือนดี..ถามจริง..ข้าวที่กิน ปลูกบนดาดฟ้าที่บ้านเหรอ ถึงปลอดสารพิษน่ะ

ข่าวออกมาเท่าไหร่ก็เงียบหายไป..เพราะใครยังไม่เข้าโรงหมอไปเจอสภาพจริง ตอนที่เป็นโรคอะไรสักอย่างที่เกิดจากสาเหตุง่ายๆ ที่ว่า ก็แค่เปลี่ยนอาหารเป็นปลอดสารพิษ อาการทุกอย่างก็จะดีขึ้น…เลือกแดกสักนิดชีวิตจะดี…เอ้ยยถ้าเจอแบบนี้ ถามจริง มันหาง่ายใช่มั้ยอาหารปลอดสารพิษเนี่ย

มีการตื่นตัวเป็นพักๆ แต่มันก็ไม่ใช่องค์รวมจริงๆ คนปลูกผัก ปลูกผลไม้ ปลูกข้าว ต้นทางการผลิตในบ้านเรายังอยู่ในระบบนายทุนคุ้มรัฐ..ต้นทางอาหารที่จะเข้าปากเรามันก็อยู่ที่นโยบายใหญ่ของรัฐด้วย…ซึ่งถ้าจะถามตอนนี้..คงมีคำตอบที่ว่า ก็ไปปลูกผัก ปลูกข้าวกินเองสิจะได้ปลอดสารพิษ…จริงๆ ทำได้นะถ้ารัฐจัดสรรที่ดินให้ทุกครัวเรือนเหมือนบางประเทศ ที่เค้าปลูกข้าวปลูกผักไว้หน้าบ้านตัวเอง..แต่ก็นั่นแหละ..ที่ดินส่วนใหญ่ก็ไปเป็นของนายทุนอีกเช่นกัน

สปสช. เปิดเผยข้อมูลผู้ป่วยจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืช 2,193 ราย จากผู้ป่วยที่มารักษาด้วยบัตรทองในระยะ 4 ปี ที่ผ่านมา แต่มาพีคสุดคือ ในปีงบประมาณ 62 นี้เลย เข้ารักษาไปแล้ว 3,067 ราย มี ผู้เสียชีวิตจากยาปราบศัตรูพืช 407 ราย พวกนี้เป็นงบเบิกจ่ายที่ถึงแม้จะไม่ถึง 1% ของราคาเรือดำน้ำ แต่มันก็เป็นสิ่งที่เราควรตระหนักได้ว่า เราควรใช้งบในการป้องกันและแก้ไขที่ต้นเหตุ เพื่อลดการสูญเสียที่ไม่จำเป็นเหล่านี้

ผลกระทบจากสารเคมีกลุ่มยาปราบศตรูพืช
ผลกระจากสารเคมีปราบศัตรูพืช ปีงบประมาณ 2562

เข้าใจนะว่า..บ้านเราแทบจะเรียกได้ว่าเป็นศูนย์กลางการรักษาที่ดีของภูมิภาคนี้
แต่มองลึกๆ ให้ลึกมากๆ หน่อย หุ้นส่วนใหญ่ของ รพ.ใหญ่ๆ หลายแห่ง ก็อยู่ในชนชั้นนายทุนที่เป็นต้นเหตุในการสนับสนุนให้เกิดโรคต่าง ๆ กับประชาชนในทางอ้อมอยู่มิใช่หรือ..ดีย์แท้เงินทองไม่รั่วไหล ตั้งแต่เกิดยันตายคุมได้ทั้งระบบ

ถ้าเราอยากให้ วงจร โง่ จน เจ็บ อยู่กับเราต่อไป เราก็ไม่ต้องทำอะไร

แต่ถ้าเราอยากจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นจริง..เราต้องเริ่มจากความคิดที่ว่า เราเป็นส่วนหนึ่งของสังคม เราเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ จะสิ่งใดๆ ที่จะดีหรือไม่ดีก็ย้อนกลับมาหาตัวเราได้ทั้งนั้น..ถ้าเราคิดได้..เราก็เริ่มแล้วที่จะเปลี่ยนพฤติกรรมอันเพิกเฉยต่อส่วนรวมลงได้บ้าง สิ่งดีๆ ต้องเริ่มจากตัวเรา อย่ามั่วไปโทษเค้าหรือใคร..

พบเหตุเสี่ยง!! มะเร็งที่มากับเต้านมเทียมชนิดผิวทราย

อย. มีการเรียกคืนผลิตภัณฑ์เต้านมเทียมซิลิโคนชนิดผิวขรุขระ (BIOCELL®) ชื่อทางการค้า (NATRELLE) ทุกรุ่นของการผลิตแต่ยังไม่ได้ถูกฝังเข้าไปในร่างกาย

เนื่องจากพบความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่สัมพันธ์กับการเสริมเต้านมเทียม (breast implantassociated anaplastic large cell lymphoma: BIAALCL) ซึ่งเป็น มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิด NonHodgkin’s lymphoma ที่เกี่ยวข้องกับการใช้เต้านมเทียมฝังในร่างกายที่เกิดจากระบบภูมิคุ้มกัน เป็นลักษณะเฉพาะที่แตกต่างจากมะเร็งต่อมน้ำเหลืองทั่วไปที่พบเฉพาะเซลล์เม็ดเลือดขาวชนิด Tcell เท่านั้น ไม่ใช่มะเร็งเต้านมที่เกิดจากเนื้อเยื่อของเต้านม แม้ว่า BIAALCL เป็นมะเร็งที่มีอุบัติการณ์การเกิดต่ำ แต่อาจร้ายแรงจนนำไปสู่การเสียชีวิตได้หากไม่ได้รับการวินิจฉัยและรักษาตั้งแต่ระยะเริ่มต้น ซึ่งผู้ป่วยส่วนใหญ่ตอบสนองต่อการรักษาได้ดี มีโอกาสหายขาดได้ด้วยการผ่าตัดโดยไม่ต้องใช้ยาเคมีบำบัด

แม้ว่ามะเร็งชนิดนี้จะมีโอกาสในการเกิดได้น้อยมาก แต่การเกิดนั้นอาจเป็นเหตุให้เสียชีวิตได้ ดังนั้น คณะกรรมการอาหารและยา (อย.) จึงได้มีการเรียกคืนผลิตภัณฑ์ ดังกล่าว ของแต่ละบริษัทโดยสมัครใจให้ถอนสินค้าออกจากตลาด นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ซึ่งผลิตภัณฑ์ดังกล่าวที่ผลิตโดย Allergan CostaRica S.R.L ประเทศคอสตาริกา และเจ้าของผลิตภัณฑ์คือ Allergan Plc สหรัฐอเมริกา มีผลิตภัณฑ์ที่เรียกคืน ของบริษัท แอลเลอร์แกน (ประเทศไทย) จำกัด ดังนี้
1. เต้านมเทียมซิลิโคนใช้ฝังในร่างกาย นาเทรล รุ่นเอสที – 410 เอ็มเอฟ เลขที่ใบรับแจ้งรายการละเอียด จน. 5/2560
2. เต้านมเทียมซิลิโคนใช้ฝังในร่างกาย นาเทรล รุ่น 120 เลขที่ใบรับแจ้งฯ จน. 36/2561
3. เต้านมเทียมซิลิโคนใช้ฝังในร่างกาย นาเทรล รุ่น เอสที-410 เอ็มเอ็ม เลขที่ใบรับแจ้งฯ จน. 4/2562

ในส่วนของ บริษัท นีโอฟาร์ม จำกัด ผลิตภัณฑ์ที่เรียกคืน ได้แก่
1. เต้านมเทียมซิลิโคนใช้ฝังในร่างกาย นาเทรล รุ่น 110 เลขที่ใบรับแจ้งฯ จน. 79/2553
2. เต้านมเทียมซิลิโคนใช้ฝังในร่างกาย นาเทรล รุ่น 120 เลขที่ใบรับแจ้งฯ จน. 106/2553
3. เต้านมเทียมซิลิโคนใช้ฝังในร่างกาย นาเทรล รุ่น ST410 MF เลขที่ใบรับแจ้งฯ จน. 2/2554
4. เต้านมเทียมซิลิโคนใช้ฝังในร่างกาย นาเทรล รุ่น ST410 MM เลขที่ใบรับแจ้งฯ จน. 3/2554

สำหรับผู้ที่เสริมหน้าอกด้วยผลิตภัณฑ์ดังกล่าวข้างต้นไปแล้ว หรือไม่แน่ใจว่าที่เสริมไปแล้วนั้นใช่ซิลิโคนดังกล่าวข้างต้นหรือไม่ ควรทำอย่างไร

เบื้องต้นหากไม่แน่ใจให้กลับไปถามสถานพยาบาลหรือคลีนิคที่ทำศัลยกรรมหน้าอกให้ว่าใช้ซิลิโคนชนิดใด เพราะซิลิโคนทุกอันจะต้องมีสติกเกอร์ที่บอกรายละเอียดทุกอันและมีความจำเป็นที่ควรจะต้องเก็บไว้เพื่อให้ตรวจสอบที่มาที่ไปของซิลิโคนนั้นได้ ส่วนมากจะอยู่ที่คลีนิคหรือสถานพยาบาลที่ทำ แต่บางกรณีอาจจะให้ผู้เข้ารับการเสริมหน้าอกเก็บไว้เองก็ได้เช่นกัน

ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ผู้ป่วยที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง BIA-ALCL นั้น มักเกิดหลังจากได้รับการฝังเต้านมเทียมแล้วเฉลี่ย 8 ปี (คือตั้งแต่ 2 – 28 ปี) ดังนั้น ผู้ที่ได้รับการเสริมหน้าอกด้วยซิลิโคนควรรับการตรวจและติดตามผล อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง

ควรติดตามการเปลี่ยนแปลงบริเวณรอบเต้านมเทียมของตนเอง รวมทั้งบริเวณรักแร้จนถึงกระดูกไหปลาร้าอย่างสม่ำเสมอ หากพบความผิดปกติ เช่น เจ็บ บวม เต้านมขยายขึ้นอย่างผิดปกติ ให้รีบปรึกษาแพทย์ทันที

หากทราบว่าการเสริมหน้าอกที่มีอยู่นั้นเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับผลกระทบ
สิ่งที่ควรทำ คือ ติดตามการเปลี่ยนแปลงบริเวณรอบเต้านมเทียมของตนเองหากพบความผิดปกติตามคำแนะนำข้างต้น หากว่าไม่มีอาการผิดปกติใดๆ ไม่แนะนำให้เอาเต้านมเทียมออก แต่ถ้าหากมีความกังวลใจมากควรปรึกษาแพทย์ที่เข้ารับการผ่าตัดนั้นว่าควรทำอย่างไร รวมถึงการรับผิดชอบในค่าใช้จ่ายที่อาจจะเกิดขึ้นด้วยก็ได้

และถึงแม้ว่าผลิตภัณฑ์ที่ใช้จะไม่ใช้ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับผลกระทบดังกล่าวข้างต้น แต่ก็ควรติดตามการเปลี่ยนแปลงของเต้านมเทียมอย่างสม่ำเสมอเช่นเดียวกัน

ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการศัลยกรรมอย่างตื่นรู้นะคะ
-The Master Maturity-

ความธรรมดา คือ สิ่งพิเศษที่โลกต้องการ

ถ้าเข้าใจถูกอะไร ๆ มันก็ถูกต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ หากความเข้าใจคลาดเคลื่อนตั้งแต่ต้นสิ่งที่จะเกิดต่อ ๆ มา ก็คือ ความเบี่ยงเบน และคลาดเคลื่อนต่อ ๆ กันไป มันอาจไม่ใช่ผิดหรือถูก แต่เป็นเพียงสิ่งที่มีอยู่และเกิดซ้ำ ๆ อยู่ในสังคมปัจจุบันอย่างเหลือเฟือ คนเหล่านี้มีมากมายเกลื่อนในทุกชนชั้น ในทุกกลุ่มของสังคม แตกต่างกันไปตามฐานะและความเป็นอยู่ แต่พวกเค้ามีหลาย ๆ อย่างที่คล้าย ๆ กัน

จะยกตัวอย่างประหนึ่งนิทานที่สะท้อนความจริงให้อ่านสักเรื่อง

สมมติว่าตัวละครเป็นคน ๆ นึง ชื่อ เฟมัส

พ่อแม่ตั้งชื่อให้หวังว่าจะมีชื่อเสียงเป็นที่นิยมชมชอบ ส่งเสียให้เรียนจนจบ ป.โท มีความรู้ที่ดี ใช้ภาษาได้คล่อง เป็นพื้นฐานที่ดีให้ต่อยอดไปทำงานหาเลี้ยงชีพในสังคมได้อย่างสบาย ๆ

แต่สิ่งที่ได้กลับตรงกันข้าม ทุกวันนี้ เฟมัส เป็นคนที่มีธุรกิจอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา ทุกครั้งถ้าเราบังเอิญไปถามว่าช่วงนี้ทำอะไร เฟมัสจะพ่นชื่อบริษัทที่เค้าเป็นที่ปรึกษา หรือได้ร่วมไปงานอะไรด้วยแม้เพียงนิดหน่อยก็ขอให้ได้เล่า บางอย่างก็เป็นโครงการรอนักลงทุน บางอย่างกำลังดิวกันแล้วใกล้สำเร็จ หรืออาจเป็นงานการกุศลที่ไปร่วมงาน เป็นประธาน เป็นผู้บรรยาย หรืออย่างอื่น ๆ และก็จะมีไอเดียดูเลิศหรูสำหรับยานยนต์รุ่นใหม่ที่เค้าสนใจอยู่ รถคันใหม่ในฝัน กิจกรรมล้านแปด ที่จะทำให้เค้ามีเงินเป็นร้อย ๆ ล้าน แถมให้เราได้ฟังเสมอ

ชีวิตของเค้าทำงานตลอดเวลา สมองวิ่งตลอดขอแค่ได้มีแสงจุดประกายเพียงน้อยนิด ถ้าเราเปิดโอกาสให้เค้าได้พูด เค้าจะบรรยายได้อย่างน่าตื่นตาตื่นใจ เค้าจะมีคนดัง หรือผู้มีอิทธิพลมากมายมาอยู่ในรายชื่อสำหรับโครงการต่าง ๆ เสมอ

เค้าทั้งผลัก ทั้งดัน ให้ตัวเองไปข้างหน้าตลอดเวลา กดดันตัวเองเสมอ ฉันต้องมีอย่างนี้นะ ต้องมีรถหรู มีปราสาทราชวังเป็นของตัวเอง มีคนเดินห้อมล้อม ขับรถต้องมีรถนำ มีคนขับมาเปิดประตูให้ มีคนรับใช้ใกล้ชิดให้จิกหัวเปรียบเทียบกับคนที่ดูร่ำรวยกว่าอยู่เสมอ คิดหาอะไรใหม่ ๆ ที่จะได้เป็นอย่างคนเหล่านั้นที่เค้าคิดว่าใช่สำหรับเค้า พฤติกรรมเหล่านี้ล้วนเป็นปกติ

เฟมัส คือ ผู้บ้าพลังตัวจริงเสียงจริง เค้าจะไม่หยุดกับอะไรทั้งนั้น และจะทำทุกทางไม่ว่ามันจะผิดชอบชั่วดีอย่างไร ถ้ามันทำให้รวยได้ก็ขอให้ได้แจมเถอะ

แต่ในความเป็นจริง เฟมัส เป็นแค่คนไม่เอาอ่าวคนนึงเท่านั้น พูดเก่ง พูดดีโม้น้ำไหลไฟดับ ได้เป็นคืน ๆ แต่ไม่เคยลงมือทำ เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการออกไปสังสรรค์กับคนนั้นคนนี้ เงินได้มาหมดไปกับการซื้อวัตถุมาถมตัวเอง อาหารหรู และการเลี้ยงสตรีทั้งหลาย

เฟมัส คือ มิจฉาชีพในคราบมาเฟียมืออาชีพ ชื่อเสียง เงินทอง ที่วงศ์ตระกูลสั่งสมมาถูกเอาไปใช้เพื่อล่อลวงให้คนที่ไม่รู้มาหลงติดกับ โดยโปรเจคต่าง ๆ ที่คาดหวังว่าจะประสบความสำเร็จ บางครั้งเค้าก็ทำมันบ้างพอเป็นพิธี โทรหาคนใหญ่คนโต คนนั้นคนนี้โชว์รูปที่ดูดีในโซเชียล ให้คนที่ไม่รู้หลงเชื่อ บางทีก็อ้างไปเรื่อยจนหมดเงินที่หลอกเค้ามาแล้ว แต่โปรเจคต่าง ๆ ก็ยังไม่เป็นท่า

แต่เค้าก็ใช้ชีวิตได้สบาย ๆ เกาะคนนั้นที คนนี้ที มีคนใจอ่อนเข้ามาก็ช่วย ๆ กันไป คนที่รู้ก็ออกห่างคอยระวังตัวเอา จุดอ่อนของคนส่วนมาก คือ ขี้สงสาร ก็เอื้อ ๆ กันไปส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งก็หวังประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับอยู่บ้าง

แม้ว่าเค้าจะอายุ30 แล้ว ก็ยังเลือกใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อย ๆ

ที่สุดยอด คือ เค้า รู้สึกดีกับสิ่งเหล่านี้มาก มั่นใจว่าเป็นวิถีแห่งความสำเร็จถึงขั้นหลอกตัวเองได้ในทุก ๆ เรื่อง หากใครมาแย้งหรือบอกเรื่องจริง ในสิ่งที่เค้าทำ เค้าจะหาว่าคนนั้นขวางทางเจริญเค้าทันที คนที่ไม่เห็นด้วยกับเค้า คือ คนโง่ และอิจฉาที่เค้าจะได้ดี อิจฉาในความรุ่งเรืองและความสำเร็จของเค้า

ตัว เฟมัส เองก็หาเงินได้ แต่ด้วยวิธีที่ไม่ค่อยจะซื่อตรงเท่าไหร่นัก เช่น เสนอโครงการที่ไม่ใช่ของตัวเองแต่ตัวเองออกหน้าว่าเป็นเจ้าของ หลอกเอาเงินคนไปดำเนินงานต่าง ๆ ทั้ง ๆ ที่สิ่งที่ติดต่อนั้นคนเหล่านั้นติดต่อได้เองง่าย ๆ และไม่มีค่าใช้จ่ายอะไร หรือไม่ก็เอาชื่อเสียงคนรอบตัวมาบีบให้คนใส่ชื่อตัวเองในหุ้นและให้ตัวเองได้มีเงินใช้รายเดือน โดยไม่ต้องทำอะไร หลอกแม้กระทั่งให้คนจ่ายค่าตัวเพื่อให้ตัวเองไปร่วมงาน

หนักเค้าไปอีก คือ เฟมัส เชื่อเรื่องโกหกของตัวเอง การหลอกตัวเองในรูปแบบต่าง ๆ นา ๆ ในจินตนาการอันเพ้อเจ้อต่าง ๆ ของเค้า มีความแน่วแน่ จนหากเราได้รู้จักเค้าจริง ๆ ก็จะสมเพชเวทนาแทนที่จะโกรธ เพราะคนอะไรจะซวยซ้ำซวยซ้อนได้ขนาดนี้ ไม่มีคนที่จะทำให้เค้าเข้าใจได้เลยหรือนี่ และดูเหมือนว่าสิ่งที่เค้าเป็น จะเป็นสิ่งอัศจรรย์อย่างหนึ่ง ว่าด้วยความคิด ว่ามันคิดได้ยังไงวะน่ะ

แต่อย่างว่าในยุคหลัง ๆ ตั้งแต่ช่วง 1960 เป็นต้นมา การเห็นคุณค่าในตัวเอง ให้ความหมายว่า การรู้สึกดีกับตัวเอง คิดดีกับตัวเอง ทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเองต้องเป็นด้านบวกเสมอ และมันก็เป็นเรื่องยอดฮิตในหมู่จิตวิทยา ด้วยเหตุผลตื้น ๆ ที่ว่า มีงานวิจัยที่พบว่า คนที่คิดเชิงบวกกับตัวเองมาก ๆ จะมีแนวโน้มทำให้เก่งขึ้น ปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตจะลดน้อยลง แล้วมีโอกาสที่จะทำให้สังคมดีขึ้นด้วย

พอมาถึงช่วง1970 แนวคิดนี้ก็ถูกฝังและกระจายมาสู่พ่อแม่ในเรื่องการเลี้ยงลูกหลาน ให้ตระหนักถึงคุณค่าในตัวเอง นักจิตวิทยา นักบำบัด ครู นักสร้างแรงบันดาลใจ แม้กระทั่งนักการเมืองท้องถิ่น ก็ต้องเรียนรู้และถ่ายทอดต่อ ๆ กันไป ลามไปถึงระบบการศึกษา เช่น ไม่มีการซ้ำชั้น ครูห้ามตีนักเรียน ต้องปล่อยเกรดเพื่อให้คนเรียนไม่เก่งรู้สึกดีขึ้น เป็นต้น ในสังคมก็มีการแจกรางวัลจอมปลอมต่าง ๆ นา ๆ สำหรับกิจกรรมทั่ว ๆ ไป หนักเข้าไป คือ ซื้อรางวัลก็ได้ คุณภาพจริงไม่ได้เกี่ยวกันกับรางวัลแต่อย่างใด

ผู้บรรยายเชิงจิตวิญญาณทั้งหลาย ที่มีสาวกติดตามก็จะพร่ำบอกเสมอว่าทุกคนเป็นคนพิเศษที่สวรรค์ส่งมา จักรวาลได้เลือกเรามาแล้ว พระเจ้าเป็นผู้สร้างเรามาให้เราทุกคนเป็นที่หนึ่งเสมอ เราคือคนพิเศษ ไม่ใช่คนธรรมดาทั่ว ๆ ไป

งานสัมมนาทางจิต ทางธุรกิจทั้งขายตรงขายไม่ตรง คอร์สสร้างแรงบันดาลใจ หาจุดหมายในชีวิตต่าง ๆ ในท้องตลาดล้วนบอกเป็นเสียงเดียวกัน ว่า เราทุกคนสามารถเป็นที่หนึ่งได้ เราสามารถประสบความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ได้ เพียงแค่เราปลดล็อค ทางใจเท่านั้น เรามีความสามารถอย่างไม่มีขีดจำกัด ฯลฯ แล้วเราก็ออกทัวร์แสวงบุญ หาพลังงาน คอยเชื่อมจักรวาลอะไรก็ว่าไป

แต่ถ้าเราค่อย ๆ มองอย่างถี่ถ้วน มองและพิจารณาให้รอบเราจะเห็นบางอย่าง ที่ซ่อนไว้ภายใต้ความรู้เหล่านั้น เค้าแค่บอกไม่หมด เฟมัส แค่เป็นเหยื่อของสิ่งเหล่านั้น เป็นเหยื่อของกองกิเลสอันมหาศาลที่ถูกพอกพูนอย่างดูดี คนอับปัญญาคนหนึ่งมันจะมองออกได้ง่าย ๆ หรือเล่า สิ่งที่ถูกสอนถูกสั่งสมและถ่ายทอดกันมา มันมีส่วนที่ใช้ได้และใช้ไม่ได้ ส่วนมาก เอามาเฉพาะในส่วนที่กลุ่มตนได้ประโยชน์แล้วก็มาหาประโยชน์กับคนที่ไม่มีปัญญาพิจารณาให้รอบคอบต่อ ๆ กันไป

เป็นเรื่องจริงที่ทุกคนล้วนแตกต่าง เป็นเรื่องจริงที่ทุกคนสามารถประสบความสำเร็จได้ แต่ไม่ใช่ในรูปแบบเดียวกัน วิธีการเดียวกัน และในระบบ หรือวิถีเดียวกัน การรู้สึกดีกับตัวเองก็เป็นเรื่องดี แต่มันไม่จำเป็นที่จะต้องตลอดเวลา เวลาเราล้มเหลว ผิดหวัง เราแค่เข้าใจยอมรับ เรียนรู้กระบวนการต่าง ๆ ของมันอย่างตรงไปตรงมา ไม่จำเป็นต้องคิดบวก เพราะ การคิดบวก คือ การคิดลบ ถ้าคุณจะบวก มันต้องเห็นช่องทางสว่างอย่างถ่องแท้ต่างหาก มันจึงบวกด้วยตัวมันเองไม่จำเป็นต้องไปคิด

อย่างเช่น ทุกข์จะเป็นจะตาย ยังหาเงินไม่ได้สักบาท ต้องจ่ายลูกน้องพรุ่งนี้ สิ่งที่ควรเข้าใจคือ ไม่ต้องเอาใจไปกังวลจนเกินเหตุ แต่ให้มุ่งมั่นแก้ปัญหาอย่างเต็มที่ เต็มความสามารถ เอาสมองมาคิดกระบวนการแก้ไข แต่ไม่ใช่เอาใจไปทุรนทุรายกับมัน แล้วปิดสมองทิ้ง ทุกอย่างมีทางออกเสมอ แต่ไม่ใช่นั่งจมแล้วบอกกับตัวเองว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวมันก็ผ่านไป เป็นต้น

การพัฒนาสู่การเป็นผู้เข้มแข็งและประสบความสำเร็จนั้น มันมีกระบวนการของมันอยู่ และให้เราพัฒนาไปตามวิถีของเรา เราต้องเข้าใจวิถีของตนเองก่อน หากเราทำตาม ๆ กันไปอย่างที่สอน ๆ กันให้เชื่อว่าตัวเองเป็นคนพิเศษ เป็นความพิเศษ ต้องรู้สึกดีกับตัวเองเสมอ มันไม่ได้ทำให้เรายิ่งใหญ่อะไรแถมปมในความไม่เข้าใจตัวเองซ่อนไว้อีกมหาศาล เพื่อให้ขายคอร์สปลดล็อคจิตวิญญาณได้ต่ออีกด้วยซ้ำ และต่อให้ขยายวงจรนี้ออกไปมาก ๆ สิ่งที่ได้ คือ คนอย่าง เฟมัส ไม่ใช่ บิล เกตต์ หรือ ดาไลลามะ นะจ้ะ แถมด้วยยอดคนเป็นโรคจิตในรูปแบบต่าง ๆ ก็จะรับยาเพิ่มขึ้น แผนกจิตเวชก็จะมีงานทำกันอย่างสนุกสนาน

พวกที่เสพติดกับการหลอกตัวเองแบบนี้ เค้าจะทำจนกระทั่งจิตใต้สำนึกหลอกตัวเองให้เชื่อว่าเค้ากำลังทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ให้ กับมวลมนุษยชาติอะไรอย่างนั้นเลย แม้ว่าความจริงมันอาจไม่เห็นได้ทำอะไรสักอย่างด้วยซ้ำ บางทีเพิ่งเรียนรู้อะไรมาหน่อยดูมีธรรมะอันสูงส่ง คิดว่าตื่นรู้ขึ้นมาเมื่อวานซืน ก็ต้องสอน ต้องพูด ต้องบรรยายให้ผู้คนได้ประจักษ์ มันร้อนวิชาเหลือเกิน บางทีก็เรียกตัวเองว่าโค้ช ทั้ง ๆ ที่ โค้ช คือ คนที่ต้องทำได้สำเร็จแล้วในเรื่องนั้น ๆ จึงมาเป็นโค้ชในเรื่องนั้น ๆ ได้ แต่ก็ไม่ใช่นะ ได้ใบประกาศลวง ๆ มาใบก็เป็นได้ละ บางทีอ่านมากก็มโนเอาเองก็มี แล้วก็ขยันกันมาเป็นโค้ชแนะแนวชีวิต เก็บเงินค่าคอร์สแพงมั่งถูกมั่งตามสะดวก ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จอย่างจริงจังอะไรในการใช้ชีวิตเลย ทุกวันยังต้องทุกข์กับค่าใช้จ่ายที่ควบคุมไม่ได้ ต้องคิดหารายได้แทบจะตลอดเวลา จิตไม่ได้โล่งโปร่งเบาเลยสักนิดเดียว แล้วธุรกิจทางจิตวิญญาณก็เฟื่องฟูดั่งร้าน 7-11ใคร ๆ ก็เป็นอาจารย์ได้ เพียงแค่เรียน online ก็พอ!!!

เฟมัส จึงเป็นเหยื่อของสิ่งแวดล้อมเหล่านี้ เค้าเป็นเพียงแค่คนที่หลอกตัวเองว่าธุรกิจทั้งหลายของเค้าจะสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ทั้ง ๆ ที่ เค้าไม่มีความสามารถอะไรนอกจากการยกหางตัวเอง และคอยมีลิ่วล้อที่ช่วยชูโรง แล้วเค้าก็แค่เชื่อคำหลอกลวงเหล่านั้น จนลืมมองความจริงบนพื้นฐานที่เค้าเป็น ลืมมองในสิ่งที่เค้ามีและจะพัฒนาได้จริง ๆ อีกไม่นานข้างหน้าเค้าก็แค่ไม่เหลือใคร ไม่ไปอยู่ในคุก ก็ต้องไปรับยาตามหลังคาแดง

เพียงเพราะ เฟมัส ไม่อยู่บนความเป็นจริง คิดและมั่นใจว่าตนเองมีคุณค่ามากมาย ทุกคนต้องเข้าหา มัวแต่ไปหลงกับคำเยินยอ ล่อลวงต่าง ๆ จนกระทั่งลืมลงมือทำอย่างจริงจัง ในสิ่งที่สามารถทำได้จริง ๆ

ปัญหาของความหลงแบบนี้ กำลังกระจายตัวอย่างรุนแรงในปัจจุบัน คนที่เป็นแบบ เฟมัส มีมากมาย เป็นเหมือนมิจฉาชีพที่คอยหลอกคนอยู่ร่ำไป ถึงเค้าจะทำให้คนรอบข้างลำบากใจมากแค่ไหน เค้าก็ไม่เคยเห็น เพราะคนที่หลงตัวเองนั้น ก็เห็นแค่ตัวเอง คน ๆ นึง ที่กลายเป็นคนที่เห็นโลกทั้งใบหมุนรอบตัวเอง มันเป็นเรื่องยากที่จะทำให้เค้าเลิกนิสัยแบบนี้ เพราะถ้าเราบอกไป ก็เป็นการมองเค้าในแง่ร้าย และรับไม่ได้กับความเก่งกาจ สามารถ และความยิ่งใหญ่ของเค้านั่นเอง ปล่อยให้เค้ารักษากำแพงที่คอยหลอกเค้าไปเรื่อย ๆ จะดีกว่า เพราะในวันนึงข้างหน้า เค้าก็จะต้องได้เรียนรู้ทั้งหมดที่เค้าเป็นอยู่ดี

เรา หรือ คนรอบข้างเรา อาจจะเป็นอย่าง เฟมัส ก็ได้ ถ้าเราไม่รู้จักตัวเอง ยอมรับตัวเองจริง ๆ เพราะความจริง

“คนที่มีคุณค่าที่แท้จริง” คือ คนที่รู้เข้าใจในความเป็นไปของตัวเองในทุก ๆ ด้าน อย่างตรงไปตรงมา แล้วพัฒนาจากพื้นฐานที่แท้จริงของตนเอง ในบางสถานการณ์เราที่เรามองว่ามันเป็นด้านลบของเราอาจกลายเป็นเรื่องที่ดีก็มีมากมาย หรือบางครั้งเรื่องที่เราคิดว่าเป็นส่วนดีแต่พอไปอยู่ในบางสถานการณ์อาจเป็นส่วนที่ใช้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

#olanhappiness

– copas –

At the source

‘already healed, now,at the source’..
is the one mantra, of course..
when we wake up, in our bed..
with a throbbing aching head..
the blood moon on its nightly path..
left a deep dark aftermath..
‘twas not ours, to be seen..
not a glimpse, did we glean..
the cloud cover was ever dense..
all that we could do was sense..
that the man, or men, in the moon..
intended humanity to swoon..
so into deep blue meditation..
counter intending human elation..
means challenging spirit work..
energies needing a twerk..
morning stretch, yin yoga pose..
from one’s head, to one’s toes..
to rise above the heavy feeling..
and bring on de-light-ful healing..
the collective family of light..
ever shining, ever bright..
never accepting defeat..
intend a win-win to be sweet..
as our planet goes through transformation..
and human transmogrification..
from ordinary, as we are..
to an extraordinary star..
as we slip, right through the portal..
we reassume, our life immortal..
this means no one intending death..
we live as one mind and one breath..
the path we’re on is clear and pure..
maintain the flow of divine azure..

contact Ann at
what’s app : +628123816073
FB messenger : Ann Sinclair (Bali)
Skype : anniefranjie

มายาแห่งความต้องการ

บ่อยครั้งที่..สิ่งที่เราต้องการ
มักเป็นกลลวงของมายาแห่งชีวิต

ทำไมเป็นอย่างงั้น…
จักรวาลตอบสนองทุกอย่างที่เราคิด ที่เราต้องการ
ยิ่งภาพในหัวเด่นชัดมากเท่าไหร่ มักจะได้มาเสมอ
ไม่ได้ยากเย็นอะไร

ความรวยจึงไม่จำเปนที่จะต้องเปนเรื่องของคนฉลาด
แม้คุณโง่ที่สุดในสายตาใครต่อใครคุณก็รวยได้
ถ้าการยอมรับเป็นแค่เรื่องของความรวย
ขอแสดงความยินดีกับทุกคน..
เพราะมันไม่ใช่เรื่องยาก

แต่สักพักคุณจะพบความกลวงที่คุณสร้างไว้
ตัวตนกลวงๆ ที่คุณสร้างมันจะตามหลอกหลอนไปตลอด เพราะกฎแห่งกรรมกำลังทำหน้าที่ของมัน
สุดท้ายคุณก็จะเป็นโรคต่างๆ ที่ออกมาจากจิตใจภายในอันแสนกลวงโบว๋

ซึ่งใครๆ ที่ใช้ชีวิตจริงๆ จะมองเห็นเสมอ

ชีวิตที่สมบรูณ์อาจไม่ได้ถูกตัดสินจากสายตาคนในสังคมว่าร่ำรวยล้นฟ้า

แต่หากไปบอกใครว่าจนก็จะไม่มีใครเชื่อ
เพราะชีวิตเหล่านั้นล้วนเต็มเปี่ยมจริงๆ
หาความขัดสนไม่ได้เลย
ไม่ว่าจะเป็นในมิติไหน
ไม่ต้องดิ้นรนไขว่ขว้า
แต่ทว่าได้มาอย่างง่ายดาย และรวดเร็วเสมอ
ได้ทำหน้าที่ในการมีชีวิตอย่างสมบรูณ์ต่อทุกๆ คน ที่เกี่ยวข้อง
แม้ยามจากไปก็ครึกครื้น
เต็มไปด้วยความมีคุณค่าที่น่าจดจำ
ไม่แม้จะต้องตั้งตนเป็นครูบาอาจารย์
ใครๆ ที่ได้เข้ามาก็ยินดีจะยกไว้ในฐานะนั้นเสมอ

คุณไม่ต้องวิ่งหาสิ่งใด..อีกเลย
เพราะแม้นว่าข้างในคุณเปี่ยมล้นแล้วจริงๆ แล้ว
ทุกสิ่งที่เหมาะสมจะมาเอง อย่างยั่งยืน เหมาะสมกับการเกิดมาในครั้งนี้

ซึ่งจะเป็นได้ด้วยการฝึก ด้วยความเพียร ด้วยการขัดเกลาจิต ไม่ใช่เนรมิตดึงดูดสร้างตัวตนลวงๆ ขึ้นมาที่ใช้ไปสักพักถึงจุดก็พังเพราะความกลวงจากข้างใน

ข้างนอกคุณถมอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนจะยอมรับเสมอไป

แต่ถ้าสะดวกและสบายใจก็ทำไปไม่เดือดร้อนใครนอกจากตัวเอง

สิ่งอันจริงแท้ยิ่งทำยิ่งหยุดทุกอย่างลงเรื่อยๆ

การวิ่งที่เหนื่อยหอบโดยไม่รู้ว่าวิ่งตามอะไร
เป็นเรื่องน่าสังเวสเสมอ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใครก็ตาม

แต่จงปล่อยให้คนเหล่านั้นวิ่งไป เมื่อวันนึงเค้าเหนื่อย กับการเวียนวนในลู่เหล่านั้น ที่เปลี่ยนสนามไปมาแต่ก็ยังวิ่งวนอย่างไม่รู้ตัว วันนึงคนเหล่านั้นจะหยุดเอง

จึงไม่แปลกอะไรสำหรับคนที่หยุดแล้ว จะมีกีฬาแห่งชีวิตให้ดูเป็นเครื่องบันเทิงอยู่มากมาย และยังนั่งดูแล้วหัวเราะอย่างเบิกบานได้ว่า เราก็เป็นมาแล้วทั้งนั้น

ในขณะที่นักวิ่งทั้งหลายอาจจะมองแปลกๆ
เพราะขณะที่เค้าวิ่ง..แข่ง..กับอะไรไม่รู้
หรืออาจจะอุปโลกป์ เส้นชัยต่างๆ ขึ้นมา
แต่ก็ไม่เคยหยุดได้สักทีนั้น
สิ่งที่เค้าทำล้วนยิ่งใหญ่ในมโนสำนึกเค้าเหล่านั้นมากถึงมากที่สุด

มากจนลืมไปว่า เรานั่งมองเธอทั้งหลายอยู่บนอัศจรรย์ และเห็นทุกอย่างแม้กระทั่งสิ่งที่เธอแข่งขันอยู่
แถมสุดท้ายเมื่อเธอชนะเธอก็แค่ต้องการเพียง
การยอมรับจากเหล่าคนดู ที่เธอจะต้องเงยหน้ามองไปรอบๆ เพื่อเรียกร้องสิ่งเหล่านั้น

ทุกอย่างไม่มีสูตรสำเร็จ
ถ้าไม่โง่งมจนเกินไปจริงๆ
สักวัน..คุณก็จะยุติการวิ่งได้เอง
แล้วมานั่งกินป๊อปคอนสบายๆ ดูเค้าทั้งหลายวิ่งไปมาบ้างก็อาจเป็นได้นะ

ชีวิตลวงตา กับของจริงมันต่างกันมาก
ให้ก๊อปเกรดไหน ใครๆ ก็ดูออก

#olanhappiness

ไม่มีอุปสรรคใดยิ่งใหญ่ได้..เท่ากับตัวเราเอง

ไม่มีอุปสรรคใดยิ่งใหญ่ได้..เท่ากับตัวเราเอง

มนุษย์เกิดมาพร้อมศักยภาพในการทำลายล้างและสร้างสรรค์ไปพร้อมๆ กัน

มีคนจำนวนมากมายก่อนหน้านี้เข้าใจและใช้มันได้อย่างเหมาะสมตามที่โลกควรจะเป็น
ต่างไม่มีใครรู้ว่าใครเกิดมาเพื่ออะไร อย่างแท้จริง จนกระทั่ง เมื่อเราเริ่มเดินอยู่บนเส้นที่เรารู้สึกได้จริงๆ ว่าใช่  ตลอดเวลา เรามักวุ่นวายสับสน  กับความเป็นอยู่ในปัจจุบันเสมอ Read more