มายาแห่งความต้องการ

บ่อยครั้งที่..สิ่งที่เราต้องการ
มักเป็นกลลวงของมายาแห่งชีวิต

ทำไมเป็นอย่างงั้น…
จักรวาลตอบสนองทุกอย่างที่เราคิด ที่เราต้องการ
ยิ่งภาพในหัวเด่นชัดมากเท่าไหร่ มักจะได้มาเสมอ
ไม่ได้ยากเย็นอะไร

ความรวยจึงไม่จำเปนที่จะต้องเปนเรื่องของคนฉลาด
แม้คุณโง่ที่สุดในสายตาใครต่อใครคุณก็รวยได้
ถ้าการยอมรับเป็นแค่เรื่องของความรวย
ขอแสดงความยินดีกับทุกคน..
เพราะมันไม่ใช่เรื่องยาก

แต่สักพักคุณจะพบความกลวงที่คุณสร้างไว้
ตัวตนกลวงๆ ที่คุณสร้างมันจะตามหลอกหลอนไปตลอด เพราะกฎแห่งกรรมกำลังทำหน้าที่ของมัน
สุดท้ายคุณก็จะเป็นโรคต่างๆ ที่ออกมาจากจิตใจภายในอันแสนกลวงโบว๋

ซึ่งใครๆ ที่ใช้ชีวิตจริงๆ จะมองเห็นเสมอ

ชีวิตที่สมบรูณ์อาจไม่ได้ถูกตัดสินจากสายตาคนในสังคมว่าร่ำรวยล้นฟ้า

แต่หากไปบอกใครว่าจนก็จะไม่มีใครเชื่อ
เพราะชีวิตเหล่านั้นล้วนเต็มเปี่ยมจริงๆ
หาความขัดสนไม่ได้เลย
ไม่ว่าจะเป็นในมิติไหน
ไม่ต้องดิ้นรนไขว่ขว้า
แต่ทว่าได้มาอย่างง่ายดาย และรวดเร็วเสมอ
ได้ทำหน้าที่ในการมีชีวิตอย่างสมบรูณ์ต่อทุกๆ คน ที่เกี่ยวข้อง
แม้ยามจากไปก็ครึกครื้น
เต็มไปด้วยความมีคุณค่าที่น่าจดจำ
ไม่แม้จะต้องตั้งตนเป็นครูบาอาจารย์
ใครๆ ที่ได้เข้ามาก็ยินดีจะยกไว้ในฐานะนั้นเสมอ

คุณไม่ต้องวิ่งหาสิ่งใด..อีกเลย
เพราะแม้นว่าข้างในคุณเปี่ยมล้นแล้วจริงๆ แล้ว
ทุกสิ่งที่เหมาะสมจะมาเอง อย่างยั่งยืน เหมาะสมกับการเกิดมาในครั้งนี้

ซึ่งจะเป็นได้ด้วยการฝึก ด้วยความเพียร ด้วยการขัดเกลาจิต ไม่ใช่เนรมิตดึงดูดสร้างตัวตนลวงๆ ขึ้นมาที่ใช้ไปสักพักถึงจุดก็พังเพราะความกลวงจากข้างใน

ข้างนอกคุณถมอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนจะยอมรับเสมอไป

แต่ถ้าสะดวกและสบายใจก็ทำไปไม่เดือดร้อนใครนอกจากตัวเอง

สิ่งอันจริงแท้ยิ่งทำยิ่งหยุดทุกอย่างลงเรื่อยๆ

การวิ่งที่เหนื่อยหอบโดยไม่รู้ว่าวิ่งตามอะไร
เป็นเรื่องน่าสังเวสเสมอ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใครก็ตาม

แต่จงปล่อยให้คนเหล่านั้นวิ่งไป เมื่อวันนึงเค้าเหนื่อย กับการเวียนวนในลู่เหล่านั้น ที่เปลี่ยนสนามไปมาแต่ก็ยังวิ่งวนอย่างไม่รู้ตัว วันนึงคนเหล่านั้นจะหยุดเอง

จึงไม่แปลกอะไรสำหรับคนที่หยุดแล้ว จะมีกีฬาแห่งชีวิตให้ดูเป็นเครื่องบันเทิงอยู่มากมาย และยังนั่งดูแล้วหัวเราะอย่างเบิกบานได้ว่า เราก็เป็นมาแล้วทั้งนั้น

ในขณะที่นักวิ่งทั้งหลายอาจจะมองแปลกๆ
เพราะขณะที่เค้าวิ่ง..แข่ง..กับอะไรไม่รู้
หรืออาจจะอุปโลกป์ เส้นชัยต่างๆ ขึ้นมา
แต่ก็ไม่เคยหยุดได้สักทีนั้น
สิ่งที่เค้าทำล้วนยิ่งใหญ่ในมโนสำนึกเค้าเหล่านั้นมากถึงมากที่สุด

มากจนลืมไปว่า เรานั่งมองเธอทั้งหลายอยู่บนอัศจรรย์ และเห็นทุกอย่างแม้กระทั่งสิ่งที่เธอแข่งขันอยู่
แถมสุดท้ายเมื่อเธอชนะเธอก็แค่ต้องการเพียง
การยอมรับจากเหล่าคนดู ที่เธอจะต้องเงยหน้ามองไปรอบๆ เพื่อเรียกร้องสิ่งเหล่านั้น

ทุกอย่างไม่มีสูตรสำเร็จ
ถ้าไม่โง่งมจนเกินไปจริงๆ
สักวัน..คุณก็จะยุติการวิ่งได้เอง
แล้วมานั่งกินป๊อปคอนสบายๆ ดูเค้าทั้งหลายวิ่งไปมาบ้างก็อาจเป็นได้นะ

ชีวิตลวงตา กับของจริงมันต่างกันมาก
ให้ก๊อปเกรดไหน ใครๆ ก็ดูออก

#olanhappiness

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s